صنعت نفت جهانی در آستانه یک چرخش بزرگ قرار گرفته است. پس از سالها که ابرشرکتهای نفتی تمرکز خود را بر بازگرداندن نقدینگی به سهامداران گذاشته بودند، اکنون نشانههای روشنی از تغییر اولویتها دیده میشود: رشد و توسعه دوباره در صدر قرار گرفته است. دلیل این تغییر ساده است؛ برخلاف پیشبینیهای رایج، تقاضا برای نفت و گاز نهتنها کاهش نیافته، بلکه قرار است برای دههها ادامه یابد.
برای سالها، نهادهایی مانند آژانس بینالمللی انرژی پیشبینی میکردند که با گسترش خودروهای برقی و انرژیهای تجدیدپذیر، تقاضا برای نفت و گاز سقوط خواهد کرد. اما این سناریو هرگز محقق نشد. پذیرش گسترده خودروهای برقی تنها در چین رخ داد و حتی آن هم باعث کاهش تقاضای نفت نشد، بلکه فقط سرعت رشد آن را کم کرد. در غرب، خودروسازان با زیانهای میلیاردی مواجه شدند و برخی حتی دوباره به تولید مدلهای دیزلی روی آوردهاند.
این واقعیتها باعث شد IEA در نوامبر گذشته پیشبینی خود درباره پیک تقاضای نفت قبل از ۲۰۳۰ را پس بگیرد—حرکتی که بهنوعی بازی را برای غولهای نفتی تغییر داد. شرکتهایی که سالها تلاش کرده بودند خود را بهعنوان بازیگران انرژی کمکربن معرفی کنند، اکنون دوباره به سمت کسبوکار اصلی خود بازمیگردند. تحلیلگران نیز میگویند سرمایهگذاران بیش از گذشته به رشد تولید و افزایش ذخایر اهمیت میدهند.
در این میان، موضوع جایگزینی ذخایر که مدتی به حاشیه رفته بود، دوباره به اولویت اصلی تبدیل شده است. شرکتهای نفتی میدانند که اگر میخواهند در دهههای آینده نقش مهمی داشته باشند، باید ذخایر جدید کشف کنند و ظرفیت تولید خود را افزایش دهند. اکنون که روشن شده نفت و گاز آیندهای بلندمدت دارند، غولهای نفتی بار دیگر آمادهاند «بزرگ فکر کنند»—و این بار، سهامداران نیز همراه آنها هستند.