رفتار چین در زمینه واردات نفت خام و صادرات فرآوردههای نفتی، یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده روند قیمت نفت تا پایان سال خواهد بود. در شرایطی که اختلالات عرضه در خاورمیانه فشار زیادی بر بازار جهانی وارد کرده، کاهش شدید واردات نفت چین در ماههای اخیر باعث شده رشد قیمتها محدودتر شود. بهعنوان بزرگترین واردکننده نفت جهان، هر تغییر در سیاست خرید انرژی پکن میتواند تأثیر مستقیمی بر تعادل عرضه و تقاضای جهانی داشته باشد.
چین در چهار ماه گذشته و همزمان با افزایش قیمت نفت به بالای ۱۰۰ دلار و افزایش نوسانات بازار، واردات نفت خام خود را به پایینترین سطح طی سالهای اخیر کاهش داده است. این کاهش تقاضا حدود ۴ میلیون بشکه در روز از فشار خرید جهانی کم کرده و باعث شده بازار نفت بتواند بخشی از شوک ناشی از اختلالات عرضه در تنگه هرمز را جذب کند. چین معمولاً زمانی که قیمت نفت از محدوده ۸۰ دلار عبور میکند، خریدهای خود را کاهش میدهد و در دورههای قیمت پایینتر، اقدام به افزایش ذخایر میکند.
پکن سال گذشته از فرصت قیمتهای پایینتر نفت در محدوده ۶۰ تا ۷۰ دلار استفاده کرد و حجم قابل توجهی از ذخایر نفتی خود را افزایش داد. برآوردها نشان میدهد چین پیش از آغاز بحران خاورمیانه، بین ۱.۲ تا ۱.۴ میلیارد بشکه نفت در ذخایر تجاری و استراتژیک خود نگهداری میکرد؛ رقمی که به این کشور اجازه داد در زمان افزایش شدید قیمتها، وابستگی خود به واردات فوری نفت را کاهش دهد و از ذخایر داخلی برای تأمین نیاز پالایشگاهها استفاده کند.
به همین دلیل، چین از زمان آغاز بحران خاورمیانه به یکی از مهمترین عوامل تنظیمکننده تقاضای نفت در جهان تبدیل شده است. تصمیم آینده پکن درباره افزایش خرید نفت برای بازسازی ذخایر یا ادامه برداشت از انبارها، میتواند مسیر قیمت نفت در ماههای پایانی سال را تغییر دهد. اگر چین دوباره وارد بازار خرید شود، کاهش ذخایر جهانی و محدودیت عرضه خاورمیانه میتواند فشار صعودی بیشتری بر قیمتها وارد کند؛ اما ادامه سیاست محتاطانه این کشور ممکن است مانع جهش شدید قیمت نفت شود.