قرنطینه نفتی آمریکا؛ فشار تازه بر صنعت نفت ونزوئلا پس از سقوط مادورو
  • ایالات متحده پس از بمباران کاراکاس و دستگیری نیکلاس مادورو، همچنان «قرنطینه نفتی» علیه ونزوئلا را حفظ می‌کند.
  • مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، گفت این قرنطینه تنها تا همین حد پیش خواهد رفت و هدف آن تغییر در صنعت نفت و توقف قاچاق مواد مخدر است.
  • قرنطینه نفتی در عمل به معنای محاصره نفتکش‌ها است که صنعت نفت ونزوئلا را مختل کرده و شرکت PDVSA را مجبور به تعطیلی برخی چاه‌ها کرده است.
  • طبق گزارش بلومبرگ، PDVSA قصد دارد حدود ۱۵٪ از تولید نفت کشور را کاهش دهد، از جمله کاهش ۲۵٪ تولید در کمربند اورینوکو به حدود ۵۰۰ هزار بشکه در روز.
  • چاه‌های نفت فوق‌سنگین در مناطق اورینوکو و جونین نخستین چاه‌هایی هستند که تعطیل می‌شوند؛ سپس چاه‌هایی در مناطق آیاکوچو و کارابوبو.
  • علاوه بر محاصره، نیروهای آمریکایی چند نفتکش تحریم‌شده حامل نفت ونزوئلا را توقیف کرده‌اند.
  • روبیو تأکید کرد این فشارها تا زمانی ادامه خواهد داشت که تغییرات به نفع مردم ونزوئلا و در راستای منافع آمریکا رخ دهد.

 

در روزهای اخیر، ایالات متحده پس از دستگیری رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو و بمباران کاراکاس، اعلام کرده است که «قرنطینه نفتی» علیه ونزوئلا همچنان ادامه خواهد داشت. این اقدام به گفته وزیر خارجه مارکو روبیو، بخشی از فشار سیاسی و اقتصادی واشنگتن برای تغییر در ساختار صنعت نفت ونزوئلا و مقابله با قاچاق مواد مخدر است.

این قرنطینه در عمل به معنای محاصره نفتکش‌های ونزوئلایی است. نتیجه مستقیم آن، بحران در صنعت نفت این کشور بوده است؛ به‌گونه‌ای که شرکت دولتی PDVSA به دلیل کمبود فضای ذخیره‌سازی مجبور به تعطیلی برخی چاه‌ها شده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد تولید نفت ونزوئلا حدود ۱۵ درصد کاهش خواهد یافت و تولید در کمربند اورینوکو تا ۲۵ درصد افت می‌کند.

چاه‌های نفت فوق‌سنگین در مناطق اورینوکو و جونین نخستین قربانیان این سیاست هستند. پس از آن، چاه‌هایی در مناطق آیاکوچو و کارابوبو نیز تعطیل خواهند شد. این کاهش تولید نه تنها اقتصاد ونزوئلا را تحت فشار بیشتری قرار می‌دهد، بلکه پیامدهای آن در بازار جهانی نفت نیز قابل توجه خواهد بود، زیرا عرضه نفت سنگین به شدت محدود می‌شود.

در کنار محاصره نفتکش‌ها، نیروهای آمریکایی چندین کشتی تحریم‌شده حامل نفت ونزوئلا را توقیف کرده‌اند. روبیو تأکید کرده است که این فشارها تا زمانی ادامه خواهد داشت که تغییرات اساسی در ونزوئلا رخ دهد؛ تغییراتی که هم منافع ایالات متحده را تأمین کند و هم آینده‌ای بهتر برای مردم ونزوئلا رقم بزند. این وضعیت نشان‌دهنده مرحله تازه‌ای از رویارویی ژئوپلیتیکی در آمریکای لاتین است که پیامدهای آن فراتر از مرزهای ونزوئلا خواهد رفت.