بازار جهانی نفت در شرایطی قرار گرفته که تولید تقریباً در حداکثر ظرفیت ممکن انجام می‌شود، اما کشفیات جدید به‌هیچ‌وجه با سرعت مصرف همخوانی ندارد. داده‌های رستاد انرژی نشان می‌دهد کشفیات سالانه نفت متعارف که در اوایل دهه ۲۰۱۰ بیش از ۲۰ میلیارد بشکه بود، از سال ۲۰۲۰ به بعد به حدود ۸ میلیارد بشکه کاهش یافته است. حتی در سال‌های اخیر، میانگین کشفیات به ۵.۵ میلیارد بشکه رسیده؛ رقمی که نشان‌دهنده کاهش شدید موفقیت اکتشافی است.

این کاهش در حالی رخ می‌دهد که مصرف جهانی نفت همچنان نزدیک به رکوردهای تاریخی است. تحلیل‌های رستاد نشان می‌دهد کشفیات جدید کمتر از یک‌سوم تولید سالانه را جایگزین می‌کنند، و این یعنی شکاف میان عرضه و مصرف هر سال بزرگ‌تر می‌شود. برای پر کردن این شکاف، جهان ناچار است به منابع غیرمتعارف، افزایش بازیافت از میادین قدیمی، یا سرمایه‌گذاری‌های سنگین‌تر روی بیاورد.

اما مشکل اصلی در سرمایه‌گذاری نهفته است. هزینه‌های اکتشاف پس از میانه دهه ۲۰۱۰ به‌شدت کاهش یافت و در سال ۲۰۲۵ تنها ۵۰ تا ۶۰ میلیارد دلار بود—در حالی که برای جلوگیری از کمبود عرضه، سالانه ۵۰۰ تا ۵۴۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری لازم است. این کاهش سرمایه‌گذاری نتیجه تغییر استراتژی شرکت‌های نفتی است که دیگر به‌دنبال اکتشاف گسترده نیستند و تمرکز خود را بر حوضه‌های پربازده و کم‌هزینه گذاشته‌اند.

شرکت‌های بزرگ و شرکت‌های ملی نفت اکنون به‌جای مناطق بالغ و کم‌بازده، به سراغ حوضه‌های پرپتانسیل مانند آب‌های عمیق سورینام، حوضه اورنج نامیبیا و پیش‌نمک برزیل می‌روند. این رویکرد جدید بر استفاده از زیرساخت‌های موجود، داده‌های زیرسطحی دقیق‌تر و ابزارهای دیجیتال برای کاهش ریسک و افزایش بازده تمرکز دارد. با این حال، تا زمانی که سرمایه‌گذاری کلان به سطح موردنیاز نرسد، شکاف میان مصرف و کشفیات جدید همچنان رو به گسترش خواهد بود.