بازار نفت ونزوئلا در حال تجربه تغییر بزرگی است؛ زیرا پالایشگاهها و شرکتهای بزرگ نفتی بهتدریج واسطههای تجاری مانند ترافیگورا و ویتول را کنار میزنند و مستقیماً با شرکت دولتی نفت ونزوئلا (PDVSA) قرارداد تأمین نفت امضا میکنند. این تغییر میتواند یکی از مهمترین فرصتهای درآمدی معاملهگران کالایی در سالهای اخیر را محدود کند؛ چراکه شرکتهای تجاری که پیشتر نقش اصلی در بازاریابی نفت ونزوئلا داشتند، اکنون بخشی از سهم خود را از دست میدهند.
پس از تغییرات سیاسی در ونزوئلا و توافقهای جدید برای مدیریت فروش نفت این کشور، دولت آمریکا مجوزهای ویژهای به ویتول و ترافیگورا اعطا کرد که به آنها اجازه میداد تا ژوئن ۲۰۲۷ نفت ونزوئلا را معامله کنند. این مجوزها در عمل یک مزیت رقابتی موقت ایجاد کرد و این دو شرکت طی شش ماه بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام ونزوئلا را جابهجا کردند، در حالی که بسیاری از شرکتهای دیگر به دلیل محدودیتهای قانونی امکان ورود به این بازار را نداشتند.
برتری اولیه این معاملهگران تنها به مجوزهای قانونی محدود نبود؛ آنها از شبکه گسترده حملونقل، ناوگان نفتکشها و توانایی مدیریت ذخیرهسازی جهانی نیز بهره میبردند. امکان استفاده از ذخایر شناور، تغییر مسیر محمولهها و تحمل هزینههای بالای لجستیکی به آنها اجازه داد نفت سنگین ونزوئلا مانند گرید Merey 16 را به بازارهای مهم پالایشی در آسیا، از جمله هند، کره جنوبی و مالزی منتقل کنند.
با این حال، ورود مستقیم پالایشگاهها میتواند ساختار تجارت نفت ونزوئلا را تغییر دهد. شرکتهایی مانند فیلیپس ۶۶ و ریلاینس هند قراردادهای مستقیم با PDVSA امضا کردهاند و انتظار میرود شرکتهایی مانند والرو و تیپکو تایلند نیز به این روند بپیوندند. ادامه این مسیر میتواند نقش واسطههای سنتی در بازار نفت ونزوئلا را کاهش دهد و نشان دهد که تولیدکنندگان و مصرفکنندگان نهایی به دنبال حذف هزینههای اضافی و کنترل مستقیمتر زنجیره تأمین هستند.