در جریان درگیریهای اخیر ایران و منطقه خاورمیانه، پالایشگاههای چینی رقابت خود برای خرید نفت خام خاورمیانه را بهطور چشمگیری کاهش دادند. این اقدام باعث شد محمولههای نفتی بیشتری از کشورهای حاشیه خلیج فارس در دسترس اروپا، هند و دیگر بازارهای آسیایی قرار گیرد؛ درست در زمانی که معاملهگران انتظار افزایش شدید قیمت و کمبود عرضه در بازار جهانی نفت را داشتند.
بر اساس برآورد آژانس بینالمللی انرژی (IEA)، چین در ماه ژوئن حدود ۴۱ میلیون بشکه از ذخایر نفت خام خود برداشت کرد که یکی از بزرگترین کاهشهای ماهانه ذخایر در تاریخ این کشور محسوب میشود. پکن با استفاده از ذخایر موجود توانست نیاز پالایشگاهها را تأمین کند و بدون افزایش واردات، تأثیر جهش قیمت نفت خام خاورمیانه را کنترل کند. این ذخایر نیز پیش از آغاز بحران و در دورههایی که قیمت نفت پایینتر بود، بهتدریج انباشته شده بودند.
کاهش واردات نفت چین بیشتر از افت فعالیت پالایشگاهها بود. طبق دادههای شرکت Kpler، واردات نفت خام دریایی چین در اواخر ماه مه به حدود ۶.۷۸ میلیون بشکه در روز کاهش یافت که پایینترین سطح نزدیک به یک دهه گذشته بود، در حالی که میانگین واردات این کشور در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۰.۶۶ میلیون بشکه در روز بود. پالایشگاههای مستقل موسوم به «تیپاتها» نیز به دلیل کاهش حاشیه سود، افت تقاضای سوخت و افزایش قیمت نفت، نرخ فعالیت خود را کاهش دادند و خرید محمولههای جدید را به تعویق انداختند.
با وجود کاهش واردات، چین همچنان ذخایر قابل توجهی در اختیار داشت. برآوردها نشان میدهد پالایشگاههای چینی بیش از ۳۰۰ میلیون بشکه نفت در انبارهای خود نگهداری میکردند که میتوانست کاهش واردات را برای حدود دو تا سه ماه جبران کند. در همین مدت، ذخایر استراتژیک نفت چین نیز افزایش یافت، در حالی که ذخایر تجاری پالایشگاهها کاهش پیدا کرد؛ اقدامی که نشان میدهد پکن با مدیریت ذخایر خود توانسته ریسکهای ناشی از بحرانهای ژئوپلیتیکی بازار انرژی را کاهش دهد.