ایالات متحده گام تازهای برای تقویت امنیت زنجیره تأمین خود برداشته است. دولت ترامپ اعلام کرده که یک ذخیره استراتژیک ۱۲ میلیارد دلاری از مواد معدنی حیاتی ایجاد میکند؛ موادی که در قلب صنایع دفاعی، شبکههای برق، باتریها، مراکز داده و تولیدات پیشرفته قرار دارند. این اقدام نشاندهنده تغییر رویکرد واشنگتن است؛ بهجای اتکا به تعرفهها یا وعدههای بلندمدت، آمریکا تصمیم گرفته مواد موردنیاز خود را مستقیماً خریداری و ذخیره کند.
این ذخیره شامل عناصر نادر خاکی، لیتیوم، کبالت، نیکل و گرافیت خواهد بود—عناصری که برای فناوریهای مدرن ضروری هستند. هرچند استخراج برخی از این مواد در کشورهای مختلف انجام میشود، اما چین همچنان بازیگر اصلی در فرآوری و تبدیل آنها به مواد قابل استفاده صنعتی است. همین موضوع به پکن اهرم قابل توجهی در رقابت ژئوپلیتیکی داده است، بهویژه در دورههایی که زنجیره تأمین جهانی تحت فشار قرار میگیرد.
در سالهای اخیر، تنشهای اقتصادی و سیاسی میان آمریکا و چین بارها نشان داده که وابستگی به یک کشور برای تأمین مواد حیاتی میتواند ریسکهای بزرگی ایجاد کند. از اختلال در حملونقل گرفته تا محدودیتهای صادراتی، هرگونه تنش میتواند صنایع کلیدی آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد. ایجاد این ذخیره استراتژیک تلاشی است برای کاهش این آسیبپذیری و ایجاد یک سپر حفاظتی در برابر شوکهای احتمالی.
در نهایت، این اقدام بخشی از رقابت گستردهتر میان دو اقتصاد بزرگ جهان بر سر فناوریهای آینده است. از انرژی پاک گرفته تا صنایع دفاعی، مواد معدنی حیاتی نقش ستون فقرات را ایفا میکنند. با ایجاد این ذخیره، آمریکا تلاش میکند جایگاه خود را در این رقابت حفظ کند و وابستگی به زنجیره تأمین تحت کنترل چین را کاهش دهد—حرکتی که میتواند پیامدهای مهمی برای بازارهای جهانی مواد معدنی داشته باشد.



