طلا و نفت طی پنج ماه گذشته تقریباً هم‌جهت حرکت می‌کردند و هر دو تحت تأثیر نگرانی از تشدید جنگ میان آمریکا و ایران رشد کرده بودند. اما اکنون با کاهش این ریسک ژئوپلیتیک و بازگشایی تدریجی مسیرهای عرضه، هر دو بازار در حال خروج از این «معامله ترس» هستند؛ هرچند عوامل سقوط آن‌ها دیگر مشترک نیست.

قیمت طلا برای سومین روز متوالی کاهش یافت و به حدود ۳,۹۸۳ دلار در هر اونس رسید؛ پایین‌ترین سطح از نوامبر. این فلز گران‌بها در سه‌ماهه دوم حدود ۱۴ درصد افت کرد که شدیدترین کاهش فصلی آن از سال ۲۰۱۳ محسوب می‌شود. این عقب‌نشینی در حالی رخ داده که طلا تنها چند ماه قبل به رکورد تاریخی بالای ۵,۶۰۰ دلار رسیده بود.

در بازار نفت نیز روند مشابهی اما با محرک متفاوت دیده می‌شود. نفت برنت در سه‌ماهه دوم نزدیک به ۴۵ دلار از ارزش خود را از دست داد که بزرگ‌ترین افت فصلی آن از بحران مالی ۲۰۰۸ است، در حالی که نفت WTI نیز بدترین عملکرد خود از زمان شوک تقاضای دوران کرونا را تجربه کرد. بازگشایی توافقی تنگه هرمز و بازگشت نفتکش‌هایی که ماه‌ها از بازار خارج شده بودند، فشار عرضه را به‌طور قابل توجهی افزایش داده است.

با این حال، برخلاف نفت، سقوط طلا ناشی از عوامل پولی و سیاست‌های فدرال رزرو آمریکا است. مقامات بانک مرکزی از جمله رئیس فدرال رزرو کلیولند اعلام کرده‌اند که نرخ‌های بهره هنوز برای مهار تورم کافی نیست و حتی احتمال افزایش بیشتر آن‌ها مطرح شده است. همین تغییر انتظارات باعث شده بازارها از پیش‌بینی کاهش نرخ بهره به سمت احتمال افزایش آن حرکت کنند؛ موضوعی که فشار سنگینی بر قیمت طلا وارد کرده و مسیر آن را از نفت کاملاً جدا ساخته است.