با بسته شدن تنگه هرمز برای نزدیک به نه هفته، بندر فجیره در امارات متحده عربی به یکی از مهم‌ترین مراکز صادرات نفت و سوخت در منطقه تبدیل شده است. موقعیت جغرافیایی ویژه این بندر در ساحل شرقی امارات و خارج از محدوده تنگه هرمز، آن را به یک مسیر جایگزین کلیدی برای صادرات نفت خام و عملیات سوخت‌رسانی کشتی‌ها تبدیل کرده است.

با این حال، همین موقعیت استراتژیک باعث شده فجیره در مرکز تنش‌های نظامی قرار بگیرد. در هفته‌های ابتدایی جنگ، این منطقه هدف حملات منتسب به ایران قرار گرفت که چندین بار عملیات بارگیری نفت و سوخت‌رسانی را مختل کرد. هرچند آتش‌بس کوتاه‌مدت اوایل آوریل به‌طور موقت این حملات را متوقف کرد، اما ناامنی در این هاب انرژی همچنان ادامه دارد.

تنش‌ها بار دیگر در هفته جاری تشدید شد؛ پس از آنکه ایالات متحده طرحی با عنوان «Project Freedom» را برای اسکورت کشتی‌ها در خروج از تنگه هرمز اعلام کرد—طرحی که تنها سه روز بعد توسط دولت ترامپ به حالت تعلیق درآمد. اندکی پس از این اعلام، منطقه صنعتی نفتی فجیره هدف حمله جدیدی قرار گرفت که منجر به آتش‌سوزی و افزایش فوری قیمت نفت در بازارهای جهانی شد.

اهمیت فجیره در این است که تنها دسترسی مستقیم امارات به اقیانوس هند محسوب می‌شود و یکی از معدود نقاط صادرات نفتی است که وابسته به عبور از تنگه هرمز نیست. به همین دلیل، هرگونه اختلال در این بندر نه‌تنها صادرات نفت امارات بلکه جریان تجارت جهانی انرژی و کشتیرانی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ موضوعی که نشان می‌دهد رقابت و درگیری در زیرساخت‌های انرژی منطقه وارد مرحله‌ای حساس‌تر شده است.